Bir, muhasebecilerin yaptıkları hesaplar vardır; akşamları veya belli dönemlerde hesabı tutturmaya çalışırlar. Bir de hepimizin, farkında olarak veya olmayarak yaptığımız yaşam muhasebeleri vardır. Eksiklerin deyimiyle ”yaşam muhasebesi” yapmak demek, yaşamı anlamlandırmak, değerlendirmek demektir.
Muhasebecilerin kar-zarar sütunları gibi sahip olduğumuz rollerin bize getirdiklerini ve bizden götürdüklerini hesaplarız zaman zaman. Evlilik muhasebesi yaparız, işimize ilişkin muhasebe yaparız ve  ”Ben ne yapıyorum?” sorusunu sormaya başladığımız orta yaşlardan itibaren yaşam muhasebesi yaparız.
 Pek çok alanda hedefimize ne ölçüde, ne hızla yaklaştığımız konusunda yaşam muhasebesi, bir anlamda kar-zarar hesabı yaparız. Bazen hesap kapanır, karlı çıkmışızdır ; kar ettiğimizi açıkça telaffuz etmesek bile kendimizi iyi hissederiz. Bazen hesap kapanır, zararlı çıkmışızdır o zaman esef ( üzüntü, kaygı, tasa) ederiz. Örneğin bir anlık öfkeye kapılıp cinayet işleyenler hapishanelerde yıllar boyu pişmanlık duyarlar. Bütün bunlar yaşam muhasebesidir. Geç varılmış,  hiç ulaşılmamış, istenmeden elde edilmiş hedeflere bakıp üzülürüz; kazara elde ettiğimiz güzel hedeflere bakıp şükrederiz, seviniriz.

Yaşam muhasebesi yapıyor musunuz?

Eğer yapıyorsanız, sadece son satıra bakıp üzülmekle veya sevinmekle mi yetiniyorsunuz, yoksa yeni açılacak bir sayfa için, bir önceki muhasebe sonucunu bir geri bildirim olarak mı kabul ediyorsunuz?

İş Yaşamında Mukayese ve Muhasebe

Sosyal psikoloji konularından, kuramlarından biri de ”Mukayese” ( Karşılaştırma ) adını taşıyor. Bu alandaki çalışmalarda, kişilerin değerlerini ve sahip oldukları şeyleri, çevrelerindeki ölçütlerle nasıl karşılaştırdıkları ele alınır. Mukayese kuramı bir anlamda, belirli yaşam alanlarında yapılan yaşam muhasebeleriyle ilgilidir. Konunun kuramsal yönüne ayrıntılı olarak olarak girmeksizin, karşılaştırma konusundaki bilgilerin çalışanların iş tercihlerini anlamada nasıl kullanılabileceğiyle ilgili bir örnek verelim.
Muhasebeci capsleri
 Diyelim ki bir çalışan işiyle ilgili olarak yalnızca maddi kazancını dikkate alan bir karşılaştırma yapıyor. İşini sürdürüp sürdürmeme konusunda üç ölçüte başvurabilir.
A: Şu anda işinde kazandığı ücret
B: Bir başka iş yerinde kazanabileceği ücret
C: Kendine uygun gördüğü ücret
Eğer, sonuçlar yukarıdaki gibiyse bu kişi iş yerinde kendine uygun gördüğü ücreti alıyorsa, ancak başka yerlerde bu ücreti alamayacaksa, işine bağlıdır, hatta bağımlı olabilir. İşini bırakmaz.
Bilgi: Bu yazı Üstün Dökmen’in Küçük Şeyler 2 adlı kitabından alıntıdır. İlgimi çektiği için burada paylaşmak istedim.

 

YENİ YAZILARI KAÇIRMAMAK İÇİN ABONE OLABİLİRSİNİZ

Aşağıdaki kutucuğa e-posta adresini yazarak her yeni makaleden anında haberdar olabilirsin.

Abone Olduğunuz İçin Teşekkür Ederim.

Bir Şeyler Yanlış Gitti. Lütfen Tekrar Deneyin.