Öncelikle şunu belirtmek istiyorum; kimse kimseden üstün değildir. Irk , renk , dil , din , mezhep ve cinsiyet her ne olursa olsun kimse kimseden üstün değildir. Bir insanın kendisini küçük görmesi , kendisine yapabileceği büyük en büyük kötülüktür. Küçük görmesinin sebebi ırkı veya cinsiyeti midir?  Bizden büyük olan insansa , biz de insanız. Cinsiyetimizden çekiniyorsak, insanların yarısıyla aynı cinsiyetteniz. Bilgisizliğimizden dolayı mı kendimizi küçümsüyoruz?  Kitaplar önümüzde ve beynimiz omuzlarımızın üzerinde bekliyor. Bilmiyorsak öğrenebiliriz. Kendilerini küçümseyenler , yıllarca küçümsendiler. Yetiştiklerinde (Büyüdüklerinde) onlar da başkalarını küçümseyecekler. Küçümsemek iki taraflı bir hastalıktır. Küçümseyebilen her zaman küçümseyecek birini bulacaktır.
 
   Bazıları çocukları adam yerine koymazlar. Başkalarını küçük görenler , aslında kendilerini küçük görenlerdir. Bir insanın zihninde ''Kendini küçük görme'' anlayışı varsa , beyninde yer alan kalıp birilerini küçük görmesine yol açar. Tek yüksek ve yüce olan yaratıcıdır. Her şey yaratıcısına yakınlığı ile yükselir. Hiçbir ırk , hiçbir tür , doğası nedeniyle üstün değildir. Doğuştan getirdiklerimizle değil , çabalarımızla , geliştirdiklerimizle ve eserlerimizle yükseleriz. Yine de bir kritere göre üstün olmak , diğer kritere göre de üstünlük anlamına gelmeyebilir. Varlıkları , ulaştıkları özellikler kadar , ulaşabilecekleri özellikleriyle de  değerlendirmelisiniz. Baktığınız gözler bebeğin değil , geleceğin büyük aliminin gözleridir. Ayaklarınızın altına aldıklarınızın , mezarınızın üstünde yeşereceği günleri unutmayın.